de romeinen | Opkomst, bloei en ondergang
De Romeinen hadden hun opkomst, bloei en ondergang tussen de jaren 753 voor Christus tot 476 na Christus. Het Romeinse Rijk zou in de geschiedenis het grootste rijk in Europa worden.
Hieronder zie je de uitbreiding van hun rijk in de loop der eeuwen:
Vele volkeren behoorden tot hun rijk, zoals:
1 Galliërs
2 Helveten
3 Grieken
4 Joden
5 Egyptenaren
6 Noord-Afrikanen
Rome was voor haar welvaart en dagelijkse behoeften voor een groot deel afhankelijk van de opbrengsten van het platteland.
De meeste inwoners van het Romeinse Rijk woonden op het platteland en bewerkten het land.
Over het land verspreid lagen de nederzettingen van de boeren. De boeren woonden in dorpjes, op kleine boerenhoeven, of (vooral in Italië) bij prachtige villa's.
De rijken brachten voor hun zakelijke of politieke verplichtingen veel tijd door in de stad.
Rond 150 na Chr. stond Rome op het toppunt van haar macht.
In het Romeinse Rijk heerste vrede en welvaart .
Maar er waren veranderingen op komst.
Aan de noordelijke grenzen kwam steeds meer dreiging van 'barbaarse' stammen, en het kostte het Romeinse leger dan ook steeds meer moeite om deze volken buiten de grenzen te houden.
Deze indringers - grotendeels Germanen - wilden het Romeinse Rijk in om te plunderen, of om er zich te vestigen en te delen in deze geweldige Romeinse beschaving.
Ook kreeg het Romeinse Rijk in het midden van de 3de eeuw te kampen met hevige burgeroorlogen tussen generaals die om de troon vochten.
In het oosten werd het Romeinse Rijk ook door de Perzen aangevallen.
Dit alles was het begin van het verval van het Romeinse Rijk.
Een verval dat uiteindelijk het zo roemruchte R
|
het leger |
Het Romeinse leger was goed georganiseerd en erg groot.
In een bepaalde periode waren er maar liefst 450.000 soldaten.
Een groep van 64 soldaten was een centurie.
Een groep van 64 centuries was een legioen.
De leider van een centurie was de centurio.
De soldaten droegen uniformen van metaal (soort harnas) en dierenhuiden (o.a. leer).
Ze hadden vele wapens: van kleine dolken tot katapulten, stormrammen en belegeringstorens.
Romeinse soldaten waren niet voortdurend op veldtocht.
Tijdens de wintermaanden, en als er geen oorlog was óók 's zomers, verbleven ze meestal in legerkampen.
Er waren legerkampen die bestonden uit tenten, en kampen die bestonden uit hout en steen.
Archeologen hebben veel Romeinse forten opgegraven.
Zo'n legerkamp heette ook wel castellum of castra.
Legerkampen had je in allerlei groottes. Ze waren allemaal min of meer hetzelfde ingedeeld en op dezelfde manier gebouwd.
Hier linksonder zie je een klein fort voor maar één regiment hulptroepen (= 800 soldaten).
Rechtsonder een nóg kleiner fort.
Middenin het fort stond het hoofdkwartier (rood), met de opening naar de hoofdpoort.
Naast het hoofdkwartier stonden de woning van de bevelhebber, grote graanschuren voor het eten van de soldaten en soms werkplaatsen of een ziekenhuis.
Het grootste deel van het fort werd in beslag genomen door de barakken waar de soldaten in huisden.
Romeinse soldaten kregen best goed betaald, maar ze konden niet op verlof om het geld op te maken. Daarom vestigden zich ook buiten de poort van een fort handelaars met winkeltjes.
De militaire tucht in het Romeinse leger was erg streng.
De soldaten trouwden vaak met vrouwen uit de buurt van het fort. Hun gezinnen woonden zodoende vlakbij het fort of in het dorp.
|
|
de stad |
Steden en dorpen vormden de bouwstenen van het Romeinse Rijk. Er waren er duizenden, sommige heel klein, andere juist groot, zoals Rome zelf, Alexandrië in Egypte, of Antiochia in Syrië.
De Romeinen bouwden hun steden altijd in vierkante vorm. Maar eerst bouwde men de wegen naar de stad. Waren die wegen klaar dan begon men met de stad zelf.
Eerst werden de stadsmuren gebouwd.
Dan werd de Hoofdstraat aangelegd. Als tweede straat de Kruisstraat. (Nijmegen en Maastricht kennen nog steeds de Kruisstraat).
In het midden van de stad kwam een groot marktplein: het forum.
Aan het forum stond ook het stadhuis. Verder had de stad diverse badhuizen (thermen), een theater (toneel), een amfitheater (gevechten) en een circus (renbaan).
De waterleiding (het aquaduct) stond op ‘poten’.
De stad was het hart van het Romeinse leven, en het forum was het hart van de stad.
Elke belangrijke stad had een forum, het centrum van de stad, de plek waar markt werd gehouden en waar het volk bijeen kwam. Bovendien was het de plaats waar het stadsbestuur zetelde en waar de inwoners zaken deden.
Het forum van Rome was een van de oudste, met rondom beroemde gebouwen.
Hierboven zie je het 'Forum Romanum' (het forum van het oude Rome).
Het Forum Romanum (video)
De rijke Romeinen brachten voor hun zakelijke of politieke verplichtingen veel tijd door in de stad.
Hier wat impressies van restanten van het Colosseum,
Circus Maximus en Forum Romanum
(Rome, juli 2006)
In Romeinse steden stonden huizen van allerlei soorten en maten, van slecht gebouwde krotjes en torenhoge appartementen tot oude kasten van huizen.
Alleen de rijke Romeinen konden zich een eigen huis veroorloven.
Het traditionele Romeinse huis was gebouwd rond een atrium, een centrale hal.
Aan de achterkant lag dan een kleine binnenplaats of een grote tuin. Zo'n huis was natuurlijk voor de beter gestelde Romeinen.
Een villa, een tweede huis op het platteland, was voor de allerrijkste mensen weggelegd.
In grote steden als Rome waren de meeste mensen slecht gehuisvest. Ze woonden vaak in enorme huurkazernes zonder eigen watervoorziening en zonder eigen keuken.
|
weet jij veel van romeien | |
ontstaan |
In de 7de eeuw v. Chr. was Rome een eenvoudig Italiaans dorpje aan de oevers van de Tiber.
Eigenlijk was dit Rome ontstaan uit het samengroeien van een 7-tal versterkte boerennederzettingen op heuvels aan de rivier de Tiber (Tevere).
Vanuit dit vroegere Rome is het grote Romeinse Rijk verder uitgebreid.
Sfeervoller is echter de legende over het ontstaan van Rome...
Deze legende gaat over de tweelingbroers Romulus en Remus.
In het koninkrijk Alba Longa regeerde de verdorven koning Amulius.
Amulius bestreed zijn broer, Numitor, en dreef hem uiteindelijk in ballingschap. De dochter van Numitor, Rhea Silva, werd gedwongen toe te treden tot de Vestaalse maagden. Vestaalse maagden was het verboden te huwen en/of kinderen te hebben.
Op een dag zag Mars, de god van de oorlog, Rhea Silva en werd verliefd op haar. Enige tijd later werden uit die liefde de tweelingbroers Romulus en Remus geboren.
Amulius gaf woedend het bevel aan zijn slaaf om de tweeling in de rivier de Tiber te werpen en te verdrinken.
Romulus en Remus hadden geluk: De rivier was buiten zijn oevers getreden, en overal ontstonden ondiepe poelen. Diegenen die Romulus en Remus in Tiber moesten gooien, konden de echte oevers van de rivier niet bereiken. Ze dachten ook aan de opdracht van Amulius te kunnen voldoen door de baby`s aan de rand van het overstroomde gebied in het water te leggen.
Toen het water daalde, bleef de mand met de baby`s op een boomwortel steken. Een wolvin hoorde het gehuil van de kinderen en kwam er op af. Zij likte Romulus en Remus af en zoogde hen.
De opperherder van de koninklijke kudde vond de jongetjes en de wolvin.
De herder, Faustulus genaamd, zag de wolvin en de beide jongens en nam hem mee naar huis waar zijn vrouw de verzorging en opvoeding van beide jongens van de dieren overnam. Zij groeiden op en werden net als Faustulus herder. Op een dag raakten zij slaags met herders die op zoek waren naar verloren schapen van Numitor. Remus werd gevangen genomen en voor Numitor geleid.
Toen Numitor het hele verhaal te horen kreeg, realiseerde hij zich dat Remus zijn kleinzoon was. Hij vertelde aan Romulus en Remus wat er met hem en hun moeder was gebeurd. Samen met Romulus en de herders uit het dorp van Faustulus vermoorden ze Amulius. Op die manier wordt Numitor weer koning.
De tweeling komt op het idee om een stad te stichten op de plaats waar ze zijn achtergelaten bij de rivier. Maar ze hebben wel een probleem: wie zal er mogen regeren? Ze besluiten aan de goden om een teken te vragen: Romulus ging op de heuvel Palatijn staan, en Remus op de Aventijn. Dan krijgt Remus een teken: er verschijnen zes gieren in de lucht. Remus en zijn aanhangers waren blij: Remus zou koning worden. Maar even later vertoonden zich twee keer zo veel gieren aan Romulus. Romulus en zijn aanhangers vonden dat Romulus koning moest worden. Beide partijen begonnen te vechten. Er ontstond een groot bloedbad, en Remus werd gedood.
Romulus stichtte op 21 april 753 v. Chr. de stad die de naam kreeg van zijn stichter: Rome.
|
het geloof |
De Romeinen geloofden in verschillende goden en godinnen. De goden hadden allemaal hun eigen taak: zo was er een god van de oorlog, een god van de landbouw, enz...
De belangrijkste god bij de Romeinen was Jupiter. Hij was hun oppergod. Later is daar één van onze planeten naar deze god vernoemd.
Jupiter
De Romeinen geloofden in een leven na de dood.
Je ging dan naar de Onderwereld, net zoals de Grieken dat óók geloofden. Maar dat was geen paradijs. In de grote, donkere ruimte ergens diep onder de wereld was het saai en troosteloos. De schimmen van de overlevenden doolden er treurig rond in een rijk waar Pluto de heerser was. Het was geen plek om angst voor te hebben, geen hel, maar ook geen oord waar je echt gelukkig was.
Via een nare tocht over de rivier de 'Archeron' werd elke overledene door een veerman met zijn pontje overgezet naar die Onderwereld.
De rivier de Archeron
(op weg naar de Onderwereld)
Elke god was verantwoordelijk voor een bepaald deel van het leven:
de oogst, de geboorte, de handel, de wijn, de oorlog, de jacht, de liefde, de zee, enz...
Enkele Romeinse goden
(vlnr Jupiter, Juno, Mercurius, Minerva, Bacchus, Neptunus en Venus).
Enkele belangrijke goden:
Jupiter De oppergod
Venus Godin van de liefde
Cupido, Amor God van de liefde
Mercurius God van de handel
Mars God van de oorlog
Neptunus God van de zee
Apollo, Sol God van de zon
Bacchus God van de wijn
Pluto God van de dood
Diana Godin van de jacht
Vulcanus God van het vuur
Minerva Godin van de wijsheid
Romeinse tempel
Romeinen bouwden tempels voor alle goden en geloofden dat de goden daar echt in leefden. In die tempels werden de goden geëerd.
Ze mochten vaak zelf niet in de tempel.
In de tempel stond een beeld, maar de Romeinen geloofden dat de god in het namaakbeeld zat. Jupiter was de god van de donder, de bliksem en de Romeinse staat en van alle mensen.
Bij belangrijke (politieke) beslissingen ging men eerst naar de tempel van Jupiter om raad te vragen.
Vaak werden er offers gebracht. Offers zijn een soort cadeaus voor de goden, om ze te vriend te houden of blij te maken.
Dieren werden vaak geslacht als geschenk aan de goden.
Een beroemde tempel in Rome was het Pantheon.
(Pan = geheel, alles; The(i)os = godheid)
Het Pantheon (Rome, juli 2006)
Het Pantheon (Rome, juli 2006)
Deze tempel werd gebouwd tussen 118 en 125 na Christus.
De naam betekent: 'gewijd aan alle goden'.
Een andere mogelijke vertaling is: 'geheel goddelijk'.
De lichtbundel die van bovenaf de koepel binnenvalt is prachtig!
Wil je een virtueel overzicht bekijken binnen in het Pantheon, klik dan hier.
Of voor een ander zicht op het Pantheon, ga dan hier naar toe!
In veel Romeinse huizen stond een huisaltaar. De 'pater familias' (vader van de familie) bracht regelmatig offers aan het altaar. Zo had ieder huis zijn eigen beschermgod(in).
Een huisaltaar
Als iemand overleed werd het lichaam meestal op een brandstapel verbrand (gecremeerd) en de as werd in een urn (een soort pot) in het familiegraf bijgezet of begraven. Voedsel en soms wat spullen van de dode, zoals sieraden, werden samen met de as begraven.
Later ging met er steeds meer toe over het lichaam direct te begraven, zonder crematie.
De Romeinse wet bepaalde dat doden buiten de stadsmuren moesten worden begraven.
Dus elke stad werd omringd door enorme begraafplaatsen.
Een graf werd vaak aangegeven met een grafmonument met opschriften in het Latijn.
De monumenten op de graven van de rijken werden overdadig met marmer versierd. Zij hadden vaak prachtig bewerkte, stenen doodskisten, de sarcofagen.
Een arme Romein kreeg waarschijnlijk alleen een houten grafteken op zijn graf.
|
|
